شهریور ۱۳۹۶ - بسیج جهانی | بسیج جهانی

سیدروح‌الله امین‌آبادی
۱۹ شهریور هر سال یادآور درگذشت بزرگمردی است که در به ثمر نشستن انقلاب زحمات طاقت‌فرسایی کشید، سال‌ها زندان را تحمل کرد و درد مردم درد او بود و امام امت او را برای اسلام چون ابوذر خواندند.
آیت‌الله طالقانی با عظمت و ثبات شخصیتی که داشت همواره مورد کینه و در عین حال هوس ضد انقلاب قرار داشت، آنان گمان می‌کردند می‌توانند از شخصیت آیت‌الله طالقانی در تقابل با انقلاب بهره برده و با به وجود آوردن یک دوقطبی کاذب رهبری نظام نوپای اسلامی را در شخصیت‌های مختلف تقسیم کنند!
از روز نخست پیروزی انقلاب این توطئه از سوی گروهک‌های چپ و راست شدت گرفت، دشمنان حتی پیش از پیروزی انقلاب در برهه‌ای که سقوط پهلوی قطعی شده بود نیز تلاش داشتند افرادی چون آیت‌الله شریعتمداری را به تیتر یک رسانه‌ها تبدیل و در رهبری نهضت انشقاق ایجاد کنند، آمریکا در این برهه بر روی شخصیت‌های متعددی سرمایه‌گذاری کرده بود که بتواند با نفوذ بر روی آنان این شخصیت‌ها را در مقابل امام خمینی(ره) قرار داده و با تقسیم رهبری در عمل انقلاب را با شکست مواجه کنند.
آنچه که برای آمریکا و لانه جاسوسی مهم به نظر می‌رسید تمرکز بر شخصیتی بود که این قابلیت را داشته باشد و بتواند آنچه را که آمریکا می‌خواهد در صحنه سیاسی ایران پیاده کند، شخصیت‌های بسیاری در این میان آزموده شدند. آیت‌الله طالقانی یکی از این شخصیت‌های مبارز و ضدآمریکایی بود که سابقه ممتدی از مبارزه و زجر و شکنجه در راه اسلام و انقلاب داشته است و در این رابطه غائله دستگیری فرزند ایشان در بهار ۵۸ به وجود آمد تا شاید از آن برای نفوذ استفاده و قطب‌بندی شود.
آیت‌الله طالقانی با علم به این توطئه به قم رفته و پس از دیدار با امام امت طی پیامی تاکید کرد «رهبری حضرت آیت‌الله خمینی را نه ما بلکه دنیا پذیرفته است، همه می‌دانند که این رهبری رهبری غیرعادی بود، بر طبق موازینی که دنیا در رهبری دارد نبود، رهبری است که منشأ آن ایمان، تقوا، وارستگی، صمیمیت و قاطعیت می‌باشد.»
ابوذر انقلاب همچنین با ‌اشاره به توهین‌ها و هتاکی‌های برخی گروه‌ها علیه نهادهای انقلاب از جمله سپاه و کمیته‌ها تاکید می‌کند: «درباره کمیته‌ها و پاسداران در روزنامه‌ها مطالبی نوشته شده و حمله‌هایی به اینها شده که به نظر من این حمله‌ها یا ناآگاهانه است یا مغرضانه … چه کسی توانست تهران این شهر بزرگ و شهرهای دیگر مخلوط و ترکیب شده از عوامل ضد انقلاب، ساواک، سیا، اسرائیل و همین‌طور عوامل بی‌مسئولیتی که می‌خواهند به خانه‌ها و نوامیس مردم تجاوزکنند را حفظ کند؟ همین کمیته‌ها و همین پاسدارها بودند.» (۱)
آیت‌الله طالقانی همچنین طی یک سخنرانی در مدرسه فیضیه قم درمورد کسانی که با نظر امام مخالف هستند می‌گوید: «نه دولت می‌تواند مقابل امر ایشان که امر معتبر و مرجعی است و مردم به مرجعیت قبولش دارند مخالفت کند و نه هیچ کس دیگر، مخالفت با رهبری و شخص ایشان مخالفت با دین اسلام است.» (۲)
استعمار را در همه دنیا دفن خواهیم کرد
۵ مرداد ماه سال ۱۳۵۸ اولین نماز جمعه تهران به امامت آیت‌الله طالقانی برگزار شد، آیت‌الله طالقانی در جای جای خطبه‌ها بر نقش محوری امام خمینی تاکید کرده و پیام انقلاب را به گوش جهانیان می‌رساند، مرور بخش‌هایی از خطبه‌های «ابوذر انقلاب» می‌تواند پاسخگوی منافقینی باشد که به دنبال سوءاستفاده از شخصیت آیت‌الله طالقانی هستند، او در این خطبه‌ها می‌گوید: «مگر ما سپاه کم داریم؟ سپاه ما مخصوص به برادران ارتش ما نیست. زن و مرد، کوچک و بزرگ، سپاه اسلام است و پاسدار اسلام است. استعمار بیاید جلو، قشونش را بیاورد جلو، حالا که از پشت پرده می‌آید، آشکار بیاید. یا همه ما باید بمیریم یا استعمار را در تمام دنیا دفن خواهیم کرد. اگر به جای خود ننشینید، من پیرمرد، من ضعیف، من مریض مسلسل به دست می‌گیرم، پشت ‌تانک می‌نشینم. امام خمینی هم پشت ‌تانک می‌نشیند.»
آیت‌الله طالقانی در خطبه‌های نماز جمعه به مدعیان خلق و کسانی که دوست داشتند از شخصیت ایشان برای رسیدن به اهداف شیطانی خود بهره برند نیز گفت: «من تعجب می‌کنم…عده‌ای مدعی هستند آزادی نیست، گاهی یک درگیری‌های موضعی، یک چند نفر ‌اشخاص ناآگاه یا غیرمسئول عملی انجام می‌دهند، در این روزنامه‌ها ببینید چه جار و جنجالی و چه هوچیگری‌هایی که آزادی نیست. آیا کسی جلوی کسی را گرفته؟… اینها [اشاره به مردم حاضر در نماز] مردم هستند. همین خلقی که عده‌ای طرفدارش هستند. اینها هستند رأی می‌دهند. اینها هستند که دنبال رهبر هستند. ما نمی‌دانیم این خلق، این قشری که حقش تضییع شده و آزادی‌اش سلب شده اینها کی هستند. اگر این مردم‌اند که همه پشت سر رهبرند. همه وظیفه دینی و اسلامی‌شان را از ابتدای این حرکت این جنبش، این انقلاب روی وظایف اسلامی و ملی و دینی‌شان انجام دادند حالا هم دارند انجام می‌دهند.»(۳)
نقش عمارگونه آیت‌الله در بحران کردستان
با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی زمزمه‌های تجزیه‌طلبی در گوشه و کنار کشور بلند می‌شود، عده‌ای در کردستان علم خودمختاری را بلند کرده و روزی نیست که از این دیار خبری از قتل و کشتار مردم بی‌گناه و مظلوم این سامان توسط عوامل احزاب شناخته شده‌ای چون حزب دمکرات و کومله به تهران نرسد.
عزالدین حسینی عامل ساواک که پس از انقلاب گمان می‌کرد پرونده سفیدی دارد و کسی از عامل بودن او اطلاعی ندارد پای به میدان گذاشته و می‌گوید اگر جبرئیل امین نیز نازل شده و خودمختاری ما را قبول نکند نمی‌پذیریم!
آیت‌الله طالقانی بارها در سخنان خود پاسخ این احزاب شیطانی را داده و بر ضرورت سرکوب ضدانقلاب و نجات مردم کردستان از چنگال خون‌آلود آنان تاکید کرده بود، بی‌شک خطبه‌های نماز جمعه ۹ شهریور ۱۳۵۸ و چند روز پیش از وفات در این زمینه تاریخی و مثال‌زدنی است.
آیت‌الله طالقانی در خطبه‌های نماز جمعه ۹ شهریور ۵۸ مباحث بسیار مهمی را مطرح کرده و به تبیین واقعیات میدانی کردستان پرداخته و تاکید کرد: «آیا تا به حال این مسئله مطرح شده که اینها چه می‌خواهند؟ به حسب ظاهر چند مسئله را مطرح می‌کنند و می‌گویند خواسته‌های ما این است ولی در باطن چیست؟… می‌آیند می‌گویند که می‌خواهیم در سرنوشت خودمان مختار باشیم، فرهنگ کردی را تعلیم بکنیم، خوب بکنید چه کسی جلوگیری کرده است…آخرش هر کاری خواستیم خودمان بکنیم فقط دولت مرکزی به ما نان بدهد، آرد بدهد، نفت بدهد، پول بدهد، آخر مسئله به اینجا می‌رسد، هیچ حق دخالتی در کار ما ندارید. نفت را از خوزستان بیاورند به اینها بدهند و اینها هیچ تمکینی از دولت مرکزی نداشته باشند. این شدنی است؟»
آیت‌الله طالقانی در پایان به صراحت می‌گوید: «ما این انقلاب را مفت به‌دست نیاوردیم که بازیچه یک مشت بازیگر بین‌المللی باشیم. هزاران نفر از بهترین جوان‌های ما کشته شدند، خیال می‌کنند مفتی؟ بعد بلوچستان، بعد خوزستان، بعد دولت مرکزی تهران و کویر لوت و کرمان! عاقبت کار همینه، این خیانت بزرگی است… این ملت تحمل نمی‌کند. قرآن هم تحمل نمی‌کند. قرآن می‌گوید: «قاتلوهم حتی لاتکون فتنه» هرجا فتنه شد باید بجنگید. فتنه را قرآن و دین ما تحمل نمی‌کند…»(۴)
از این روی بود که پس از رحلت آیت‌الله طالقانی در ۱۹ شهریور ۱۳۵۸ امام خمینی(ره) در پیامی تاکید کردند: «او براى اسلام به منزله حضرت ابوذر بود؛ زبان گویاى او چون شمشیر مالک ‌اشتر بود؛ بُرنده بود و کوبنده. مرگ او زودرس بود و عمر او بابرکت.» (۵)
پی‌نوشت‌ها در دفتر روزنامه موجود است.

 

منبع : کیهان

توسط : aminabadi ، با موضوع : مقالات بدون دیدگاه

سیدروح الله امین آبادی
جست‌و‌جوی کوتاهی در یادداشت‌ها، تبلیغات و جلساتی که این روزها از سوی به اصطلاح سلطنت‌طلب‌ها منتشر و برگزار می‌شود نشان دهنده آن است که این گروه‌ها و افراد، هر چند بسیار اندک، تلاش دارند تا نشان دهند مشی کارتر رئیس‌جمهور تازه انتخاب شده دمکرات آمریکا در دو سال منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی زمینه ساز سقوط رژیم شاه گردید‌، آنان می‌گویند کارتر باعث تقویت انقلابیون شد و در نتیجه شاه تضعیف و نتوانست با تظاهرات و به گفته آنان آشوب‌های فزاینده برخورد کند.
این توهم حتی بین انقلابیون نیز تا مدت‌ها رواج داشته است، چند سال پیش بی‌بی‌سی ارگان رسانه‌ای روباه پیر مصاحبه‌ای از آیت‌الله منتظری منتشر کرد که به وضوح این تصور در آن دیده می‌شد‌، در بخشی از این مصاحبه آمده بود «گفتم خدمت مرحوم آیت‌الله خمینی و به ایشان عرض کردم آقا، این‌اشغال سفارت طول کشیده… بجاست تا مادامی که کارتر سر کار هست این امتیاز را ایران به کارتر بدهد برای اینکه پیروزی انقلاب ما تقریبا به واسطه این بود که جو را کارتر مساعد کرد. این امتیاز را، به عقیده من، جایش هست که دولت ایران به کارتر بدهد و گروگانها را آزاد کند. ایشان فرمودند که این غیب‌هایی که تو می‌گویی که کارتر بهتر از (رونالد)‌ریگان هست، ما این غیب‌ها را بلد نیستیم.» (۱)
پاسخ امام به آیت‌الله منتظری روشن بود، هیچ تفاوتی میان کارتر دمکرات و ریگان جمهوری خواه نیست و انقلاب بایستی در برابر هر دو مقاومت و پایداری پیشه سازد، از این مقدمه ضروری که بگذریم به فاجعه تلخ « ۱۷ شهریور ۱۳۵۷ » می‌رسیم‌، اسناد به خوبی نشان دهنده این واقعیت است که رژیم شاه با اطمینان از حمایت‌های بیدریغ آمریکا دست به چنین جنایت وحشتناکی زد.
پیش از پرداختن به فاجعه ۱۷ شهریور ضروری است به کمتر از یک ماه پیش از آن یعنی قتل عام «سینما رکس آبادان » بپردازیم‌، ۲۸ مرداد ۱۳۵۷ بی‌شک یکی از مهم‌ترین روزها و در عین حال تلخ‌ترین روزهای این سال محسوب می‌شد، ساعت ۲۱:۴۵ شب بیست و هشتم مرداد طبق آمار دقیق ۶۳۰ نفر از افرادی که به تماشای فیلم گوزن‌ها در آخرین سانس به سینما رفته بودند در آتش سوختند. تعداد کشته‌شدگان بعداً به بیش از ۷۳۳ نفر افزایش یافت.
یک روز پس از مصاحبه شاه و اعلام وحشت بزرگ‌، عناصر ساواک‌، سینما رکس آبادان را به آتش کشیده و آن فاجعه را به وجود می‌آورند. پرویز راجی (آخرین سفیر شاه در لندن) در خاطرات روز شانزدهم آگوست ۱۹۷۸ (۲۵مرداد ۱۳۵۷) خود می‌نویسد: « در ملاقات با هوشنگ انصاری [وزیر دارائی] به او گفتم: اعلیحضرت فعلاً چاره‌ای ندارد جز این که خونسردی خود را حفظ کند ؛ اوضاع را به حال خود بگذارد و درخصوص خونریزی و خرابکاری مخالفان دست به تبلیغات بزند… وقتی کارد به استخوان همه رسید‌، می‌بایست یک واقعه قهرآمیز و مرگبار و ویرانگر را بهانه قرار دهد‌، به عکس‌العمل محکم و چشمگیری دست بزند، ارتش را به صحنه آورد و با هر مقدار خشونت که لازم باشد، به سرکوبی مخالفان بپردازد.» (۲)
پرویز راجی سفیر وقت ایران در انگلیس در یادداشت روز بیستم آگوست ۱۹۷۸ (۲۹ مرداد ۱۳۵۷ ) نیز با‌اشاره به واقعه آتش‌سوزی سینما رکس آبادان می‌نویسد : « به میرفخرائی در وزارت دربار تلفن زدم که از قول من به هویدا پیشنهاد کند تا یک روحانی بلندپایه را همین امشب به تلویزیون بیاورند تا وی این وحشیگری جنون‌آمیز را محکوم کند و آن را خلاف قوانین الهی بخواند… هنگامی که به فرودگاه رفتم‌، از صحبت‌های فرهاد و حسین‌اشراقی این‌طور فهمیدم که حادثه آتش‌سوزی سینما دارد به سرعت زمینه را برای اقدامات شدید فراهم می‌سازد… به فکرم رسید که شاید چند واقعه دیگر از این نوع باید اتفاق بیفتد تا سرکوب نهائی انجام گیرد.» (۳)
راجی در ۲۵ مرداد از تبلیغ درخصوص «خونریزی و خرابکاری مخالفان!» سخن می‌گوید. وی سپس اظهار می‌دارد که می‌بایست «یک واقعه قهرآمیز و مرگبار و ویرانگر» را بهانه قرار داد و به سرکوبی مخالفان پرداخت. وی به صراحت بیان می‌کند که «سرکوب نهائی» مستلزم یک سری زمینه‌سازی قبلی است و واقعه آتش‌سوزی سینما رکس آبادان یکی از بسترهای مناسب برای نیل به این مقصود بوده است.با سقوط آموزگار پس از فاجعه سینمارکس و روی کار آمدن شریف امامی با شعار «آشتی ملی» این توهم که دیگر دوران کشتار به سر آمده و با صلح و مودت اوضاع رو به راه خواهد شد در گروهی از سیاسیون به وجود آمد ولی رژیم به دنبال کشتارهای بعدی و زمینه سازی‌های دیگر بود.
۱۷ شهریور ۱۳۵۷ به پیشنهاد رئیس‌وقت ساواک حکومت نظامی اعلام شد‌، در این روز مردم در میدان ژاله که بعدها به میدان شهدا تغییر نام یافت اجتماع کرده بودند ولی این بار مامورین رژیم تصمیم به متفرق کردن مردم نداشتند آنان از بالا دستور گرفته بودند که ضرب شستی به مخالفین نشان دهند و این گونه بود که تظاهرات مردم به شدت سرکوب شده و صدها نفر به شهادت رسیده و یا مجروح شدند.
بر اساس تصورات عده‌ای که گمان می‌کنند «‌دولت وقت آمریکا و کارتر با شعار دمکراسی و آزادی به قدرت رسیده بود و فشار آنها برای ایجاد فضای باز سیاسی زمینه ساز پیروزی انقلاب شد» طبیعی است که پس از فاجعه سینما رکس آبادان و کشتار ۱۷ شهریور از سوی کارتر به شاه شدیدا هشدار و حمایت‌ها از رژیم پهلوی قطع شود ولی «‌پس از واقعه ۱۷ شهریور، کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا در تماسی، به شاه اطمینان داد که از روش قهرآمیز و قاطع او در برخورد با مخالفان حمایت می‌کند.‌» (۴)
مراجعه به اسناد لانه جاسوسی اطلاعات بیشتری را در دسترس علاقمندان قرار می‌دهد‌، در سندی به تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۸‌، ۱۹ شهریور ۱۳۵۷ با موضوع مکالمه تلفنی کارتر با شاه آمده است : رئیس‌جمهور… به شاه ایران تلفن کرد و در مورد وضع فعلی ایران با او بحث کرد‌، رئیس‌جمهور روابط نزدیک و دوستانه بین ایران و آمریکا و اهمیت اتحادیه ادامه دار ایران با غرب را دوباره تصریح کرد.(۵)
پس از پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا عده‌ای از جمله دولت جدید ایالات متحده بر این موضوع تاکید داشتند که ایران بایستی قدردان اوباما رئیس‌جمهور سابق این کشور باشد‌، این خواسته ناظر بر تفاوت رویکرد دو رئیس‌جمهور آمریکا بود به این معنا که اوباما رویکرد مسالمت آمیزی در برابر ایران در پیش گرفته بود ولی ترامپ این گونه نخواهد بود‌، آن گونه که عده‌ای در سال‌های ابتدایی پیروزی انقلاب گمان می‌کردند و می‌گفتند کارتر بهتر از ریگان است‌، رهبر معظم انقلاب ۱۹ بهمن سال گذشته در جمع فرماندهان و کارکنان نیروی هوایی ارتش به این مسئله‌اشاره و تاکید کردند «‌رئیس‌جمهور جدید آمریکا می‌گوید باید از اوباما متشکر باشید! چرا؟ متشکر باشیم به‌خاطر داعش و آتش در عراق و سوریه و حمایت علنی از فتنه‌ی ۸۸؟ او بود که تحریم‌های فلج‌کننده برای ملت ایران آورد؛ البته به خواسته‌اش نرسید و هیچ دشمنی نمی‌تواند ملت ایران را فلج کند… از آن‌طرف به بنده نامه می‌نویسد و اظهار ارادت و محبّت و همکاری می‌کند، از این طرف علناً و صریحاً از فتنه‌گر حمایت می‌کند و می‌گوید ما پشت سر شما ایستاده‌ایم و دنبال فتنه ایجاد کردن در کشور است؛ چهره‌ نفاق [همین است]؛ همان دستکش مخملینی که روی پنجه‌ آهنی کشیده شده بود که من این را بارها گفتم. ما هیچ تشکّری نمی‌کنیم.»
ــــــــــــــــــــــــــــــــ
پی‌نوشت
۱-متن کامل مصاحبه آیت‌الله منتظری با خبرنگاران انگلیسی در دی ماه ۱۳۸۵‌، بی‌بی‌سی فارسی‌، ۱۸ دسامبر ۲۰۱۴‌، ۲۷ آذر ۱۳۹۳
۲و ۳ – پرویز راجی‌، خدمتگزار تخت طاووس، ترجمه: ح.ا.مهران، انتشارات اطلاعات، چاپ اول: ۱۳۶۴
۴-جان دی استمپل، درون انقلاب ایران، ترجمه منوچهر شجاعی، چاپ اول، تهران، رسا و نگارش، ۱۳۷۷، ص ۱۶۶ ـ ۱۶۹٫
۵-اسناد لانه جاسوسی‌، جلد ۱‌، صفحه ۳۰۲

 منبع : کیهان
توسط : aminabadi ، با موضوع : مقالات بدون دیدگاه

سیدروح‌الله امین‌آبادی
ساعت ۸ و ۴۰ دقیقه صبح ۱۴ شهریور ۱۳۶۰ بر اثر انفجار یک بمب قوی در یکی از دفاتر ساختمان مرکزی دادستانی کل انقلاب آیت‌الله علی قدوسی به شدت مجروح و پس از رسیدن به بیمارستان در ساعت ۱۴ و ۳۰ دقیقه بعداز ظهر به صف نورانی شهدای انقلاب اسلامی پیوست.
در روزها و ماه‌های پرالتهاب پس از ۳۰ خرداد ۶۰، جرائد هر روز خبر شهادت یک بزرگمرد را منتشر می‌ساختند، از آیت‌الله بهشتی گرفته تا رجایی، باهنر و قدوسی در این روزها و ماه‌های خونین توسط جلادانی به شهادت رسیدند که این روزها عده‌ای درصددند جای آنان را با شهدای مظلوم اسلام و انقلاب عوض کنند!
تاریخ ایران اسلامی را بایستی صفحه به صفحه و کلمه به کلمه مرور کرد تا چیزی از قلم نیفتد، مظلومیت شهدای انقلاب یکی از مواردی است که همواره از قلم می‌افتد و کسی به آن نمی‌پردازد، شهدای بزرگ ما در برابر دشمنان قاطع و با دوستان و حتی منحرفین فریب‌خورده و فراتر از آن مجرمین رحیم و مهربان بوده‌اند.
شهید آیت‌الله علی قدوسی ۳۶ سال پیش در چنین روزی توسط منافقین کوردل به شهادت رسید، شهیدی که در مقام دادستانی کل انقلاب هر چه در توان داشت به خدمت گرفت و به همان اندازه‌ای که در برابر دشمنان و معاندین قاطع و جسور بود در برابر مردم عادی مهربانانه و در چارچوب قوانین و موازین اسلام برخورد می‌کرد.
مرور بخش‌هایی از اظهارات شهید آیت‌الله قدوسی در روزها و ماه‌های ابتدایی پیروزی انقلاب که از نظرها دور مانده است در سالگرد شهادت آن بزرگ مرد ضروری به نظر می‌رسد، شهید قدوسی در مقام دادستان کل انقلاب در طول دوره مسئولیت از سوی گروه‌ها و جریانات متعدد به ظاهر معارض تحت فشار بود، گروهی انتظار داشتند که افرادی چون عباس امیرانتظام سخنگو و سفیر دولت موقت در سوئد که به اتهام جاسوسی برای آمریکا محاکمه می‌شد آزاد شوند و عده‌ای نیز از آیت‌الله قدوسی می‌خواستند «هر که را می‌بیند دستگیر و اموال او را مصادره و بین مردم تقسیم کند.»
این دو گروه این روزها در کنار هم قرار گرفته و در دامان آمریکا علیه نظام اسلامی فعالیت می‌کنند، لیبرال‌ها و چپ‌های به فرموده امام امت آمریکایی که هر دو از یک آبشخور ارتزاق می‌کردند انتظارات به ظاهر متفاوتی از شهید قدوسی داشتند ولی جواب شهید به هر دو گروه یکسان بود.
شهید آیت‌الله قدوسی ۹ اسفند ۱۳۵۸ در یک گفت‌و‌گوی مطبوعاتی به این شبهات پاسخ داد و اظهار داشت؛«عده‌ای گفته‌اند که قدوسی دست به آزادی ضدانقلاب و اموال آنان کرده است و این در حالی است که امام خمینی در حکم خود خطاب به بنده فرموده‌اند در هر حال احتیاط را رعایت نمائید، این احتیاط یعنی چه؟ یعنی اینکه من چشم خودم را ببندم و بگویم اموال همه متهمین را بیاورید؟… آیا بنده دادستان با وجود حکم امام که نوشته‌اند احتیاط را مراعات نمائید می‌توانم اطمینان حاصل کنم که اموال این عده دارای یک شاهی هم پول حلال نیست و همه‌اش حرام است؟»
آیت‌الله قدوسی در ادامه گفت‌و‌گوی خود با مطبوعات سخنی می‌گوید که تاریخی است و مظلومیت شهدای انقلاب را به عیان نشان می‌دهد؛ «اکنون اگر از من توقع دارند که چشم بسته بدون رعایت قوانین اسلامی هر کاری را که دیگران کردند و پسندیدند من هم بکنم! من هرگز اهل این کار نیستم و اگر مرا جلوی مسلسل هم بگذارند برخلاف دستور اسلام عمل نمی‌کنم، ما برای اسلام بیش از خود انقلاب اهمیت قائلیم، ما انقلاب کردیم که اسلام را به‌کرسی بنشانیم.» (۱)
از سوی دیگر در آن روزها عده‌ای انتظار داشتند که امیرانتظام که به اتهام جاسوسی در زندان بود آزاد شود، او هر روز خود را به مریضی می‌زد و مسئولان او را به بیمارستان منتقل و عده‌ای گمان می‌کردند و یا می‌خواستند که این رویداد را به آزادی یک متهم تعبیر و تفسیر کنند، شهید قدوسی تیر ماه ۱۳۵۹ در یکی از گفت‌و‌گوهای مطبوعاتی خود به صراحت تاکید می‌کند؛ «امیر انتظام در نامه‌های متعدد به مقامات کشور مدعی شده است که در صورت محاکمه آزاد خواهد شد و چون این آزادی برای نظام تبعات دارد محاکمه وی به تعویق می‌افتد!»
شهید قدوسی در ادامه به بخش‌هایی از اسناد لانه جاسوسی‌اشاره می‌کند که در آن امیرانتظام برای انحلال مجلس خبرگان تلاش کرده بود و می‌گوید «حتی در صورتی‌که همه اسناد به دست آمده از لانه جاسوسی مدرکی علیه امیر انتظام محسوب نشود تنها این نامه می‌تواند وی را ۱۵ سال راهی زندان کند.» (۲)
دو برش از اظهارات آیت‌الله قدوسی در طول مسئولیت دادستانی کل انقلاب که ذکر آن رفت به خوبی نشان می‌دهد که شهید قدوسی در همان اندازه‌ای که با ضدانقلاب قاطع و سازش ناپذیر بود در برابر تلاش‌های برخی گروه‌ها که در ظاهری انقلابی تلاش داشتند چهره انقلاب را مشوش کنند مقاومت می‌کرد تا بهانه‌ای به دست دشمنان نیفتد، شهید قدوسی اسلام را اصل و مبنا می‌دانست و حاضر بود کشته شود ولی خلاف اسلام عمل نکند و امروز نیز دشمنان از این روحیه هراسانند، حمایت و حمله آنان به افراد به نسبت ارتباطی است که عملکرد این شخصیت‌ها با اسلام دارد، یاد شهید قدوسی گرامی که گفته بود « اگر مرا جلوی مسلسل هم بگذارند برخلاف دستور اسلام عمل نمی‌کنم.»
____________________
پی نوشت‌ها
اطلاعات، ۹اسفند ۱۳۵۸، صفحه ۲
کیهان، ۹ تیر ۱۳۵۹، صفحه ۱۰

 

منبع : کیهان

توسط : aminabadi ، با موضوع : مقالات بدون دیدگاه